ملائک و کربلای حسینی (علیه السلام)
 

ملائک و کربلای حسینی (علیه السلام) - شب پنجم

910829
1995
 
 
در قرآن کریم خداوند می فرماید که بعضی افراد ملائکه را فرزند خدا می دانند در حالی که آنها عباد و بنده خداوند هستند؛ (سوره انبیاء، آیه26) آنها مطیع کامل (بدون کوچکترین تخطی در اطاعت) خدا هستند و نسبت به او خوف دارند.
در آیاتی دیگر از قرآن کریم خداوند در ارتباط با ملائکه می فرماید آنها چیزی را نمی خواهند مگر آن چیزی که خدا خواسته است. (الإنسان :  30 وَ ما تَشاؤُنَ إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَليماً حَكيما) این ویژگی در ملائکه نشان دهنده میزان بندگی و نزدیکی آنها به خداست (به عبارت دیگر از آنها به خدا نزدیکتر وجود ندارد). اهل بیت(علیهم السلام) نیز دارای چنین ویژگی هستند، آنها نیز به غیر از چیزی که خدا می خواهد اختیار نمی کنند. 
در بررسی از منظر عقل نیز متوجه می شویم که این ویژگی صحیح است، زیرا اگر بین فرمان خدا، و انجام آن توسط ملائک فاصله و خللی باشد نظم و ترتیب جهان بر هم می خورد (لازم به ذکر است به عنوان مثال دلیلی که فطرس (از ملائک مقرب الهی) به خاطر آن از جایگاهش در آسمان رانده شده بود همین بود که در اطاعت از خدا کمتر از لحظه ای درنگ کرد). آدمی نیز از این منظر که بنده خداست می بایست به این ویژگی توجه داشته باشد و سعی کند خود را به آن نزدیک کند.
بنابراین آدمی می بایست در زندگی روزمره خود همیشه آماده اطاعت از فرامین امام زمان (علیه السلام) (که همان فرامین خداست) باشد و سعی کند که آن را بدون درنگ انجام دهد.
در آفرینش انسان زمانی که خدا از ابلیس دلیل سجده نکردنش بر آدم را می پرسد به او می گوید مگر تو از «عالّین» هستی؟ (سوره ص، آیه75). عالّین در واقع کسانی هستند که به خاطر درجه و مرتبه شان از سجده بر آدم معاف بودند و آنها کسی نیستند جز ائمه(علیهم السلام).  
دلیل سجده ملائک بر حضرت آدم خود وجود ایشان نیست بلکه روحی است که در اوست و منسوب به خداست. از این مطلب این نکته را برداشت می کنیم که ارزش و بهای آدمی در چیزی است که در قلب او جا دارد و آن را دوست می دارد.
ملائک با همه توصیفاتی که قرآن در ارتباط با آنها بیان کرده است در برابر ائمه (علیهم السلام) سجده می کنند و هرچه را که در عبادت دارند از ائمه (علیهم السلام) کسب کرده اند. 
 

5