ویژگی های دشمنان اهل بیت علیهم السلام در قرآن
 

ویژگی های دشمنان اهل بیت علیهم السلام در قرآن - جلسه یازدهم

960709
124
 
 
مرگ گریزی و دنیا طلبی ویژگی دیگر دشمنان اهل بیت علیهم السلام
خداوند در آیات ۹۴ الی ۹۹ سوره ی بقره به ویژگی دیگری از دشمنان اهل بیت(علیهم السلام) اشاره می کند.
قُلْ إِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خَالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿۹۴﴾ وَلَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ﴿۹۵﴾
عده ای از افراد به خاطر اعمالی که انجام دادند حتی از آرزوی مرگ کردن هم گریزانند.
یکی از نشانه های ذلت یهودیان هم این است که به قدری سرگرم آباد کردن دنیایشان هستند که از مرگ غافلند.
وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَنْ يُعَمَّرَ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿۹۶﴾
این افراد به زندگی دنیا خیلی حریص هستند حتی بیشتر از مشرکین!
قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿۹۷﴾
مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكَافِرِينَ ﴿۹۸﴾
هر كه دشمن خدا و فرشتگان و فرستادگان او و جبرئيل و ميكائيل است [بداند كه] خدا يقينا دشمن كافران است (۹۸)
وَلَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا إِلَّا الْفَاسِقُونَ ﴿۹۹﴾
...آیات بالا اشاره می کند که دشمنان جزء گروه "ظالمین، کافرین و فاسقین" هستند. 
و این دشمنان اهل بیت(علیهم السلام) با این که ادعا می کنند که آخرت در اختیار آنهاست، اما همگی از آخرت گریزان هستند و به دنیا دلبسته..
 
دنیا طلبی دشمنان 
با مطالعه ی تاریخ می توان شاهد بود که تمامی دشمنان سیدالشهدا(علیه السلام) از رأس هرم، عمرسعد و عبیدالله تا افراد پایین تر همگی به طمع مال و مقام به جنگ شتافته اند.
اکنون هم سران داعش با تحریک مردم ضعیف و وعده دادن به آنها، افراد را به جنگ می فرستند.
یعنی اگر یقین و باور قلبی داشتند که با قتل شیعه هم نشین پیامبر(صلی الله علیه و آله) می شوند، خود فرماندهان وارد عملیات می شدند. پس یقینی در کار نیست؛ علت یا ملک ری است یا ملک موصل...!
اما در مقابل مومنان به آخرت مشتاقند.
اصحاب سیدالشهدا(علیه السلام) هیچکدام در ازای پول و مقام به جنگ نپرداختند. کسی که مفهوم جهاد را بفهمد دیگر وعده ی دنیایی برایش معنایی ندارد...
امیرالمومنین و سیدالشهدا(علیهما السلام) خودشان برای جهاد جلو می رفتند ولی یزید و عبیدالله لشگر می فرستند و خود عقب می ایستند. پس بنا بر سخن قرآن کریم؛ داعشی اصلا یقین ندارد! فقط خوب حرف می زند ! معاویه و ابوبکر بغدادی اصلا تمنای موت نمی کنند...
 
توطئه چینی برای قتل فرستادگان الهی
نکته ی دیگری که تاریخ به آن گواهی می دهد این است که دشمن طوری برنامه ریزی می کند که فردی که قرار است بیاید و حکومت را از دست ایشان دربیاورد، توطئه ی قتل او را می چینند. مثلا جناب عبدالله پدر رسول الله(صلی الله علیه و آله) را می کشند و خود  ایشان بارها مورد سوءقصد جانی توسط منافقان واقع می شوند.
اما خداوند گاهی اوقات مستقیما جان ایشان را حفظ می کند؛ ماجرای سپاه ابرهه و جنگ بدر یا واقعه ی غدیر..
"وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ  إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ"(سوره مائده-آیه ۶۷)
بعدها در کربلا هم قرار نبود مردی زنده بماند ولی به یاری خداوند امام سجاد(علیه السلام) زنده می مانند.
تولد پنهانی امام زمان(علیه السلام) هم مانند تولد پنهانی حضرت موسی(علیه السلام) است؛ و این یعنی دشمن می داند که فرستادگان الهی و امامان(علیهم السلام) برحق هستند اما بازهم دشمنی می ورزند...!
 
لزوم دوری مؤمن از رذایل دشمنان
نکته ی مهم این است که دشمنان اهل بیت(علیهم السلام) اسم و صفت رذیلت را باهم دارند. یعنی مرتدند، فاسقند و... اما دیگران این اسم را ندارند، ولی ممکن است گاهی فسق انجام دهند، اما به این فرد فاسق نمی گویند چون رویه اش ظلم و فسق نیست و ان شاءالله توبه می کند.
پس اسم و رذائل اخلاقی برای دشمن است ولی فعل او گاهی در انسان هم حضور دارد و پناه بر خدا گاهی شیعیان هم ممکن است از مرگ گریزان باشند...
 مومن باید این صفات رذیله را از خود دور کند و با برائت جستن از دشمنان کم کم دنیا طلبی از او دور شده و آخرت برایش دوست داشتنی می شود.. و آنجا هم آباد است و خوب های عالم هم در آنجا هستند..
 
آرزوهای دور و دراز مانعی برای تمنا کردن مرگ
حضرت علی(علیه السلام) مى فرمایند: (ترسناک ترین چیزى را که بر شما از آن بیمناکم دو چیز است: هواپرستى و آرزوهاى دراز)؛ «وَ اِنَّ اَخْوَفَ مَا اَخافُ عَلَیْکُمُ اثْنَتانِ: اتِّبَاعُ الْهَوَى، وَ طُولُ الاَْمَلِ» یعنی هرچه آرزوهای انسان طولانی باشد، انسان بیشتر از مرگ فرار می کند!
البته مدل زندگی ای که معصومین(علیهم السلام) تعلیم کرده اند این است که مومن باید نظم داشته باشد و برنامه ریزی بکند ولی اهداف بلند مدت او باعث نشود به مرگ نیندیشد. یعنی مومن به برنامه های زندگیش عمل می کند ولی هرلحظه آماده ی رفتن است..
 
آخرت طلبی؛ ویژگی معصومین علیهم السلام
"الدُّنيا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ و َ جَنَّةُ الْكافِرِ"یعنی قرار بر این نیست که همیشه زندگی بر وفق مراد باشد!
گهگاه برای مومن بلاهایی اتفاق میفتد که از همه چیز خسته می شود و فقط خدا را آرزو می کند...
در امیرالمومنین و سایر ائمه(علیهم السلام) هم صفت آخرت خواهی و مرگ طلبی مشهود است... دعای "اللهم عجل وفاتی"بر لب های ایشان جاری بوده است. 
و در کربلا خداوند از بنده اش سوال می کند که آیا این مرگ و شدت مصیبت را تحمل می کنی؟
و سیدالشهدا(علیه السلام) با قبول این مصیبت، صحنه ای را رقم زدند که "قَدْ عَجِبَتْ مِنْ صَبْرِک َ مَلآئِکَةُ السَّماواتِ"...
 
 
 

فایل با کیفیت 64Kb

فایل با کیفیت 24Kb