مرز روشن هدایت و ضلالت
 

مرز روشن هدایت و ضلالت - جلسه سوم

961119
1148
 
 
 جایگاه علم خدا و عالم اختیار
شاید بسیار برای شما پیش آمده باشد که یا خودتان فکر کرده و یا از دیگری شنیده باشید که مثلاً فلان ظلم یا ستمی که در حال انجام است چگونه است؟؛ مگر خداوند حاکم بر این عالم و نظام هستی نیست ؟ پس یعنی بر وقوع چنین ستمی راضی است ؟. به بیان دیگر در چنین موقعیت هایی سؤالاتی پیرامون عدل الهی در ذهنمان ایجاد می شود. در پاسخ به این شبهات و سؤالات باید گفت که این عالم، عالم اختیار است یعنی هر کسی که در این دنیا آمده است مختار است با علم به خوبی ها و بدی ها، خود در آخر انتخاب کند که چگونه عمل کند. زیرا در چنین حالتی است که پاداش و عقاب در عالم دیگر معنا پیدا می کند. وگرنه افعال از روی جبر را که نمی توان بازخواست نمود. با این تفاسیر هر آنچه از ظلم و ستم و بدی ها در این دنیا می بینیم انتخاب انسان هاست که البته خداوند نیز اجازه وقوع آن را داده است؛ و نه آنکه به انجام آن راضی باشد.

جهانبینی درست، عامل ایجاد آرامش درونی
همانطور که گفته شد خداوند بر هر آنچه که در این عالم گذشته و خواهد گذشت آگاهی داشته و دارد. این علم خداوند در کنار عدل او این نتیجه را برای ما دارد که با این تفاسیر هیچ عمل و هیچ اتفاقی بی پاسخ نخواهد بود؛ به عبارت دیگر یعنی هر آنچه از سختی و مشکلات بر هر فردی می گذرد اولاً خدا می داند ثانیاً پاسخ و جزای متناسب با آن را نصیب آن شخص خواهد کرد. دانستن این موضوع سبب خواهد شد که دیگر در سختی ها و تنگناهای زندگی تحمل مشکلات برای ما آسان شود، زیرا که خداوند را ناظر می یابیم و می دانیم که کوچکترین اتفاقات را می بیند و پاسخ می دهد. در کنار همه ی این مطالب باید دانست که بر اساس فرموده خداوند و همچنین عقل و منطق اکثر موضوعات و مواردی که به عنوان سختی و مشکل و بلا از آنها یاد می کنیم دست پرورده خود ما هستند و ما آنها را موجب شده ایم و خداوند در ایجاد آنها دخل و تصرفی نکرده است.

اوج بندگی
نمونه بارز بندگی و به قول معروف تسلیم بودن به قضای خداوند را می توان در اولیاء الهی و خلفای خدا بر روی زمین مشاهده کرد. یکی از این اولیاء که زندگی او نمود بیشتر و آشکارتری در این زمینه داشته است حضرت سیدالشهدا علیه السلام است. او که هر آنچه از سختی و مصیبت بود در یک نیمروز متحمل شد و باز هم در اوج این شدائد و بلاها خدا را شاکر بود و تسلیم آنچه که او قضا کرده بود. حال ما چقدر شاکر و تسلیم به قضای الهی هستیم ؟

تکبر، ریشه تباهی و گمراهی
اصلی ترین آفتی که بندگی کردن را تهدید می کند کبر و غرور است. اینکه آدمی خود را کسی بداند و این توهم را داشته باشد که به تنهایی عالم بر همه چیز از جمله راه سعادت و تکامل است. همین عامل بود که به بیان قرآن باعث گمراهی و رانده شدن شیطان از درگاه الهی شد. زیرا که خداوند دستور سجده به آدم را داد ولی او از پذیرش این امر الهی به دلیل خود برتر بینی و تکبر سر باز زد و به همین سبب خداوند او را از درگاه خود راند. و او نیز از خدا مهلت خواست تا بندگان را از "صراط مستقیم" (که به نقل شیعه و سنی ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام است) منحرف سازد و نگذارد که آنها از شاکرین باشند.

حکمتی دیگر در وجود دنیایی اهل بیت علیهم السلام
از دیگر دلایلی که خداوند وجود اهل بیت علیهم السلام را در این دنیا ظاهر گردانید این است که آنها را به عنوان انسان هایی که نهایت سختی ها و گرفتاری های دنیایی برایشان ایجاد می شود نشان دهد تا در کنار آن نشان دهد که چگونه در چنین شرایطی در اوج بندگی و خشوع و شکرگذار بودن قرار دارند واینگونه آنها را به عنوان الگویی برای روش صحیح زندگی کردن در این دنیا به ما نشان دهد.



 

دانلود فایل