تفسیر سوره جمعه
 

تفسیر سوره جمعه - جلسه پنجم

2765
 
 

بسم الله‌الرحمن‌الرحيم
قُلْ إنَّ الْمَوتَ الَّذي تَفِرّونَ مِنهُ فَإِنَّهُ مُلاقيكُم ثُمَّ تُرَدّونَ إِلي عالِمِ الغَيبِ وَ الشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُم  بِما كُنتُم تَعمَلونَ (8) يا أَیُّها الَّذينَ آمَنوا إِذا نودِيَ لِلصَّلوةِ مِن يَومِ الجُمُعَةِ فَاسعَوا إِلي ذِكرِ اللّهِ وَ ذَروا البَيعَ ذلِكُم خَيرٌ لَكُم إِن كُنتُم تَعلَمونَ (9)

o يكي از نشانه هاي اين كه انسان واقعاً خدا را دوست دارد يا نه، اين است كه تمناي مرگ كند، آن هم نه در اوج بدبختی بلکه برای دیدن خدا و رفتن پیش او. در بين ما هستند كساني كه رفتارهايي دارند كه نشان از آمادگي شان براي مرگ است. ما نسبت به مرگ نگاهمان چيست؟ 

o وقتي انسان در مدار خودش قرار مي گيرد و خودش را نزد كسي می بيند كه همه چيز را مي‌داند، آرام مي شود. در هر صورت مرگ ما را ملاقات خواهد کرد و راه فراری نیست. مسير را باید درست كرد اما ما كه نمي توانيم پس استغفار مي كنيم. استغفار موجب مي شود گناه من بخشيده شود، آن هم نه به شیوه ی ما كه يك بايگاني نگه مي داريم و بعضي وقت ها دوباره آن را رو مي كنيم.
o آيا سابقه اي از آدم هايي كه تمناي مرگ را دارند داريم؟ انس حضرت امير(ع) به مرگ «از انس بچه به شير مادر» بيشتر بود. در کربلا لشگر مقابل حضرت ابا عبدالله(ع) اتفاقاً از مرگ فرار مي كردند. آن ها براي دنيا و وعده ها آمده بودند. در میان یاران حضرت(ع) كسي براي مزد نيامده بود. وقتي حضرت(ع) راه افتادند فرمودند: «من دارم مي روم و هر کس به من ملحق شود کشته خواهد شد.» حضرت(ع) در طول مسير و در شب عاشورا گفتند: «در اين خيال نباشيد كه مي جنگيد و امامتان را نجات مي‌دهيد». پس اگر آمدند و ماندند تمناي مرگ داشتند.
o نفس اقدام به ترک بیع هنگام ندای نماز خير است، و همان لحظه كه ندا می¬شوی باید بجنبی و الا شيطان فاصله می اندازد.
o خدا نفرموده به نماز بجنبید بلکه فرموده است به ذكر خدا بجنبید. در واقع از همان لحظه ی ندا شدن باید به ذکر خدا شتافت.
 

 

5