ملائک و کربلای حسینی (علیه السلام)
 

ملائک و کربلای حسینی (علیه السلام) - شب دوم

910826
2108
 
 
نوعی از دین داری که بیان می کند که «فقط خدا» و غیر او را نباید مورد توجه قرار داد، قصدش بر این است که فرستادگان و موضوعاتی را که خداوند منسوب به خود دانسته است را حذف کند تا از این طریق بتواند تفسیر و تحلیل متناسب با خواسته های خود را در رابطه با دین ارائه دهد.
عبارت «فقط خدا» به معنی پرستش و اطاعت از خدا، به خودی خود درست است. ولی اگر خداوند فرمانی را بدهد، به عنوان مثال بگوید که اطاعت از من اطاعت از پیامبر(صلی الله علیه) است و یا رضایت من در گِرو رضایت امام زمان(علیه السلام) است می بایست تسلیم آن بود و آن را پذیرفت.
این دیدگاه(فقط خدا) در بعضی فرق شیطان پرستی نیز قابل مشاهده است. زیرا آنها سرکشی شیطان در رابطه با سجده نکردن به انسان را نشانه موحد بودن او می دانند در حالی که این عمل بزرگترین سرپیچی از فرمان و دستور خدا بود.
بعضی افراد این جمله را مطرح می کنند که «خداوند با هر آنچه که برای آدمی موجب لذت است مخالف است». در جواب این عبارت می بایست اینگونه پاسخ داد که اگر خداوند مخالف لذت بود که می توانست آدمی را به صورتی خلق کند که نتواند هیچ لذتی را احساس کند و یا می توانست تمامی نعماتی را که به او داده است تا از آنها لذت ببرد را خلق نکند. خداوند لذت را برای آدمی خلق کرده است و نحوه لذت بردن را نیز به او نشان داده است.
بنابراین در ارتباط با دیدگاه «فقط خدا» می بایست به این نکته توجه کرد که مفهوم کلی این مطلب که آدمی همیشه باید نگاهش به خدا باشد درست است ولی این مطلب نباید به گونه ای دیده شود که سایر جنبه های الهی و خدایی را مانند توجه پیامبر(صل الله علیه)، ائمه(علیه السلام)، قرآن و ... تکذیب و رد شوند و با آنها در تضاد باشد.
یکی از موضوعاتی که آدمی را به سمت این نوع دیدگاه انحرافی(فقط خدا) سوق می دهد عدم توجه به موضوعاتی نظیر ملائک و نپذیرفتن وجود آنهاست. این موضوع از آن رو با اهمیت است که در قرآن آمده است که " مؤمنان به آنها (از لحاظ جایگاهی بعد از خدا) ایمان دارند(بقره/285)" و یکی از مواردی که "کافران به آن کفر می ورزند نیز این موضوع است(نساء/136)."
ملائکه در واقع نقش رابط بین خدا و این دنیا را دارند و خداوند به وسیله آنها نظم این دنیا را برقرار می سازد. اگر ملائکه نباشند عالم در واقع به صورتی می شود که دارای یکسری قوانین ثابت است و تغییری در آنها امکان پذیر نیست و همچنین عالم تبدیل به عالمی می شود که بر تصادف و شانس استوار است.
در روایتی از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است که از آن حضرت پرسیده می شود که تعداد ملائکه بیشتر از انسان هاست یا خیر؟ ایشان در پاسخ می فرمایند: قسم به کسی که جان من در دست اوست که تعداد ملائکه در آسمان از تعداد دانه های خاک بر روی زمین بیشتر است؛ به حدی که در آسمان مکانی خالی و بدون ملائک وجود ندارد. (تفسیر قمی، ج2، ص255)
در روایتی دیگر آمده است که هر قطره باران به همراه خود مَلَکی را دارد که وظیفه هدایت و نازل شدن آن قطره را دارد. (صحیفه سجادیه، دعای سوم)
روایتی دیگر در این رابطه بیان شده است که از حضرت سؤال شد که جنس مَلَک از چیست؟ ایشان در پاسخ فرمودند: جنس آنها مانند هوایی است که در میان من و شما قرار دارد و اگر قدرت مشاهده آنها را داشته باشید آنها را به مانند بشر تصور می کنید. (بحارالانوار، ج56، ص171)
حال مشکل بعضی افراد در عدم پذیرفتن وجود ملائک چیست؟. زیرا باور و ایمان به این مخلوقات باعث می شود که آدمی همیشه از رفتار و اعمال خود هراسان باشد زیرا می داند ملائک در همه جا و همه وقت به دستور خدا ناظر اعمال او هستند از این رو گرایش به معصیت دشوار می شود! از طرفی دیگر فردی که چنین ایمانی داشته باشد با آرامش بیشتری زندگی می کند زیرا به هنگام سختی ها و مشکلات می داند که ملائک در همه جا حضور دارند و با دعا به پیشگاه خدا می تواند از آنها کمک بگیرد.
همه ملائک هر روز به ولایت ائمه(علیه السلام) تقرب می جویند و برای محبین آنها استغفار می کنند و به دشمنان آنها لعنت می فرستند و برای آنها از جانب خدا تقاضای عذاب می کنند. (تفسیر قمی، ج2، ص255)
کلمات کلید: 
 
 

2