ملائک و کربلای حسینی (علیه السلام)
 

ملائک و کربلای حسینی (علیه السلام) - شب ششم

910830
1973
 
 
در قرآن منظور از آن کسی که فرشتگان به او سجده می کنند خود شخص حضرت آدم(علیه السلام) است و دلیل سجده بر او وجود روح اهل بیت(علیهم السلام)در درون است.
سجده دارای سه ویژگی است؛ به یک سو و جهت، به فرمان کسی و بر چیزی. 
هر سجده ای به فرمان خداست و اوست که تعیین می کند بر چه چیز و به کدام جهت باشد. 
نکته مهم این است که سجده نمی تواند بر خود خدا باشد زیرا که خداوند سو و جهت ندارد. از این رو سجده ملائک بر آدم (و همچنین سجده بر تربت امام حسین(علیه السلام) ) به فرمان خداست و از این رو شرک محسوب نمی شود.
حقیقت سجده بر کعبه به واسطه کسی است که در آن متولد شده است؛ یعنی امیرالمؤمنین(علیه السلام). اهل بیت(علیه السلام) نیز به واسطه همین بیت و خانه است که اهل بیت نام دارند. هر انسانی نیز از وجود آن بزرگواران در خانه دل خود بهره مند است.
در ارتباط با غسل میت از امام رضا(علیه السلام) سؤال شد که فلسفه آن چیست؟. ایشان در جواب فرمودند به واسطه آن است که از هر بیماری و عیب و نقصی پاک شود زیرا که او (روح آدمی) می خواهد با ملائک آسمانی که از پاکان هستند ملاقات و دیدار کند. (علل الشرایع، ج1، ص300) در رابطه با پاکی روح توصیه هایی از ائمه(علیه السلام) شده است؛ نظیر اعمال مستحبی که قبل از خواب می بایست انجام داد تا روح به هنگام خواب در جایگاهی مناسب سیر کند.
در روایتی از پیامبر(صل الله علیه وآله) در ارتباط با حقیقت خلقت سؤال می شود که ایشان می گویند جهانیان از وجود من و عرش از وجود امیرالمؤمنین و ملائکه از وجود ائمه(علیه السلام) به وجود آمده اند و آنها(اهل بیت(علیه السلام) از ملائک بالاتر هستند. در ادامه در رابطه با قیامت می گویند که از ایشان (پیامبر(صل الله علیه و آله) و امیرالمؤمنین(علیه السلام) ) خواسته می شود که کسانی را که دوست دارند وارد بهشت کنند و کسانی را که شایسته آتش هستند را وارد جهنم سازند. (بحارالانوار، ج54، ص192، حدیث139)
 
 
 

6