امام حسین (علیه السلام) در قرآن
 

امام حسین (علیه السلام) در قرآن - جلسه دوم

2201
 
 
 • حقایقی که به خداوند متعال نسبت داده می شوند، منبع خیر هستند.
قرآن نشان دهنده و تعیین کننده، حقایق است.
قرآنی که از خانه عنکبوت ؛ خانه زنبور عسل، اوصاف بهشت و جهنم و... می گوید، امکان دارد از حقائقی مثل ائمه (علیهم السلام) سخنی به میان نیاورد؟
فجر سپیده دم است و زمانی است که نور و سپیده صبح فراگیر می شود.
فجر در بعضی تفاسیر به شروع ماه مبارک رمضان و بعضی تفاسیر دیگر به آغاز ماه محرم اطلاق شده است.
فجر را نیز به پبامبر(ص) اطلاق می کنند که عالم ظلمانی و تاریک را به نور خود روشن ساخت و سپس سیاهی بار دیگر بر جهان پدیدار گشت و به نور امام حسین (علیه السلام) روشن شد و در آخر به نور امام زمان (علیه السلام) ظلمت از این جهان می رود.
آیا اقسام تعابیر و احادیث نشاندهنده اختلاف و بی اعتبار بودن احادیث است؟
مشکل از دید ماست که حقائق را تک بعدی و از دید خود می انگاریم.
راه ارتباط با حقائق و انوار چیست؟
حقیقیت سوره فجر، امام حسین (علیه السلام) است.
در قرآن تمامی حقائق و انوار هستند به شرط آنکه نزد امام (علیه السلام) مودبانه برویم و بپرسیم.
قرآن و ائمه (علیهم السلام) که در حدیث ثقلین آمده که از هم جدا نمی شوند، یعنی آنکه ائمه (علیهم السلام) ما را به قرآن هدایت می کنند و قرآن ما را به ائمه (علیهم السلام). 
ظلمت به واسطه حسادت به ائمه (علیهم السلام) ایجاد گردید و این ظلمت به واسطه مغبوریت و محرومیت و شهادت روشن می گردد.
 

دانلود با کیفیت 24kps

دانلود با کیفیت 64kps