کربلا از منظر عقل
 

کربلا از منظر عقل - جلسه اول

970630
177
 
 
طرز فکر غلطی در بین مردم رایج شده که ماجرای سیدالشهدا(علیه السلام) و عزاداری برای حضرتش متعلق به متدین ها می باشد. حال آن که در همه جای دنیا افرادی دیده می شوند که با مذاهب گوناگون برای ایشان نذر می کنند و مراسم برپا می دارند.
اگر از منظر عقل به واقعه ی کربلا و روز عاشورا نگریسته شود، این دیدگاه باید تغییر کند.
از ابتدای ماجرا و حرکت کاروان که برای بیعت به سمت کوفه میایند، و بعد پیمان شکنی کوفیان، دعوت را پس گرفتن و به جای میزبانی ظلم کردن.. تا عصر عاشورا و شهادت، حمله، سوزاندن خیمه ها و اسارت.. رفتارهایی از سپاه مقابل امام حسین(علیه السلام) سر میزند که همه ی عالم آن را تقبیح می کنند!
خود حضرت به دشمن خطاب می کنند که...
"إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ دِينٌ وَ كُنْتُمْ لَا تَخَافُونَ الْمَعَادَ فَكُونُوا أَحْرَاراً فِي دُنْيَاكُمْ"
انسانی که دارای عقل است اگر امری خلاف انسانیت ببیند یا ظلمی را بنگرد که مصیبت زاست، به طور طبیعی عاطفه اش تحریک می شود و منقلب می گردد.
امر امام حسین(علیه السلام) از باب حجیتش چه در قیامت و چه در زمانه ی ظهور، امری است که متعلق به همه ی عالم می باشد. و چون امام زمان(علیه السلام) هم بر همه ی عالم امام هستند، وقتی فرمایش می کنند که …أَلا یا أهْلَ الْعالَمِ اَنَّ جَدّیَ الْحُسَیْن قَتَلوهُ عَطْشاناً…
به حکم عقلی که خوبی و بدی را تشخیص می دهد، مردم جهان بعد فرمایش حضرت، واقعیت را می بینند و راه خود را انتخاب می کنند.
پس واقعه ای که در روز عاشورا اتفاق افتاد، فاجعه ای است انسانی، نه دینی. و مصیبتی است برای همه ی عالم
... «مُصِیبَه مَا أَعْظَمَهَا وَ أَعْظَمَ رَزِیَّتَهَا فِی الْإِسْلَامِ وَ فِی جَمِیعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْض»