کربلا از منظر عقل
 

کربلا از منظر عقل - جلسه دوم

970631
96
 
 
 خدای متعال برای انسان ها دو حجت درونی(عقل) و بیرونی(فرستادگان الهی) قرار داده است.
آدمی با نور عقل بعضی رفتارها را حسن می داند و در مقابل عمل زشت را تقبیح می کند و ثواب و عقاب او هم بر مدار همین عقل می چرخد.
در روایات برای انسان چند صفت هم ردیف عقل قرار گرفته است و بررسی واقعه ی کربلا نشان می دهد که دشمنان سیدالشهدا(علیه السلام) از این صفات بی بهره بوده اند...

حیا و عقل
هر انسانی که متولد می شود حیا در او شکل می گیرد و در سرشت او هست؛ و اساسا بی حیایی تعلیم کردنی است نه حیا!
روایاتی از امیرالمومنین (علیه السلام) درباره ی حیا بدین شرح است:
 أعقَلُ النّاسِ أحْياهُم . خردمندترين مردم، با شرم ترين آنهاست .
اَلحَياءُ سَببٌ الي كُلِّ جَميلٍ. حيا وسيله ی هرگونه جمال و خوبي‌ است.
 الْحَیَاءُ مِنَ الْإِیمَانِ . شرم، از ایمان است.
 كَثْرَةُ حياءِ الرّجُلِ دَليلُ إيمانِهِ . شرمِ زياد مرد نشانه ايمان اوست.
 لَا إِیمَانَ لِمَنْ لَا حَیَاءَ لَه. ایمان ندارد كسى كه حیا ندارد.
 لا حياءَ لِمنْ لا دِينَ لَهُ . شرم ندارد كسى كه دين ندارد .
 مَن لَم يَسْتَحيِ مِن النّاسِ لَم يَسْتَحيِ مِن اللّه سبحانَهُ . كسى كه از مردم شرم نكند، از خداوند سبحان نيز شرم نمى كند .
 أحسَنُ الحياءِ اسْتِحْياؤكَ مِن نَفْسِكَ . زيباترين حيا، حياى تو از خويشتن است.

کربلا و بی حیایی سپاه دشمن
اگر حیا را از فرد بگیرند، به یک معنا عقل او را گرفته اند و بدین ترتیب چیزی برایش باقی نمی ماند.
توصیفی که از یزید آمده این است که «وَ یَزِیدُ رَجُلٌ فَاسِقٌ شَارِبُ الْخَمْرِ قَاتِلُ النَّفْسِ الْمُحَرَّمَةِ مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ»
یعنی لشگر یزید ملعون و بقیه ی دشمنان، معصیت های فحشا گونه ی خود را شراکتی انجام می دادند و انقدر علنی گناه می کردند که قبح بعضی کارها برایشان ریخته بود!
و کربلا نشان می دهد که دشمنان سیدالشهدا(علیه السلام) از حیا بویی نبرده بودند...
یکی از مواردی که برای به حیا رسیدن مانند اکسیر عمل می کند، شرکت در مجلس روضه و گریه بر مصیبت سیدالشهدا(علیه السلام) است. معمولا رفتارها بعد از زیارت و روضه مودبانه می شود و اساسا زندگی انسان بعد از این مراسم آغاز می گردد.
لذا شیطان برای این مجالس شبهه افکنی می کند و تلاش می نماید تا انسان را به هر بهانه ای از این فضا دور کند...
بعد از ماجرای کربلا وقتی امام سجاد(علیه السلام) برای مردم خطبه می خوانند، مردم به گریه میفتند و گویی تازه به فطرتشان بر میگردند و پشیمان می شوند! و قیام هایی مانند توّابین شکل می گیرد...
امام زمان (علیه السلام) هم با همین رمز جهان را بیدار خواهند کرد که:
...ألا يا أهل العالم إن جدّي الحسين علیه السلام قتلوه عطشانا... طرحوه عريانا... سحقوه عدوانا...