یافتن اصول اعتقادات در واقعه کربلا
 

یافتن اصول اعتقادات در واقعه کربلا (شب ششم)

10/09/90
2192
 
 
در ادامه بحث معاد به این نکته باید اشاره کرد که در واقع وجود چنین اصلی است که به اعمال فرد در این دنیا غایت و هدف می بخشد. حال افراد بنا به سابقه اعمال خود رفتارهای مختلفی از خود در قبال نزدیک شدن به زمان واقع شدن این اصل(معاد) نشان می دهند؛ عدّه ای که اعمالِشان مطابق با خواست و رضایت خداوند بوده بسیار مشتاق به نزدیک شدن هر چه بیشتر به این واقعه هستند و در مقابل، کسانی که اعمالِشان برپایه این و لذت های آن بوده همیشه به امید تأخیر افتادن در این واقعه هستند چنانکه در قرآن در وصف ایشان آمده است:"انَّهم یرونه بعیدا و نریه قریبا".
بر همین اساس مرگ برای دسته اوّلی که مطرح شد بسیار خوشایند و دلچسب است چنانکه حضرت سیّد الشهدا (ع) در این باره می فرمایند:"مرگ پلی است از دنیا به آخرت". در توصیف این افراد می توان یاران حضرت امام حسین (ع) را در کربلا مثال زد که چقدر در شب عاشورا آرام و آسوده بودند و کوچکترین ترسی از مرگ نداشتند واین در حالی بود که به مرگ و شهادت خود در روز بعد(عاشورا) یقین داشتند. درست در روبروی این افراد کسانی بودند که اگرچه از لحاظ تعداد نفرات و تجهیزات برتری کامل داشتند در آن شب اضطراب تمام وجودشان را فراگرفته بود و هراس زیادی از مرگ داشتند که امکان داشت به سراغشان بیاید.
برای متوجّه شدن این امر که دید آدمی نسبت به مرگ به چه صورت است توصیه هایی از جانب معصومین(ع) شده است، یکی از راه هایی که توصیه شده است این است که آدمی در انتهای هر روز زمانی که می خواهد به بستر برود برای اینکه بخوابد خود را در جایگاه حسابرسی قرار دهد و احساس کند در بیش از پیش در حضور خداوند قرار گرفته است حال ببیند در چه وضعیتی قرار دارد.
دو عامل اصلی که باعث ایجاد اشتیاق در فرد نسبت به مرگ ایجاد می کند شامل می شود از 1- انجام عمل صالح، که هرچه آدمی به آن مشغول شود به همان اندازه برای او ایجاد رضایت و آرامش می کند؛ حال اگر اعمال فرد همیشه با معصیت همراه باشد فرد به صورت دائم در اضطراب و نگرانی به سر می برد. باید این نکته را نیز متذکر شد آن آرامشی که حاصل عمل صالح است آرامشی است که هم در این دنیا شامل حال فرد می شود و هم در آخرت.2- یک آرامش دیگر میل داشتن و همراه بودن با امام زمان خویش است که هرچه این اُنس واُلفت بیشتر باشد آرامش فرد بیشتر بوده و فرد دغدغه دیگری ندارد. همانطور که در وافعه کربلا این نکته را در تک تک یاران حضرت سیّد الشهدا (ع) می توان به وضوح دید که همه این عزیزان زمانی که احساس می کنند کوچکترین دل نگرانی برای آنها ایجاد می شود خود را به پیشگاه آن حضرت رسانده و با مصاحبت با ایشان آرامش خود را باز می یابند.
سخنران: دکتر محمد دولتی / محرم 1433

 

6