یافتن اصول اعتقادات در واقعه کربلا
 

یافتن اصول اعتقادات در واقعه کربلا (شب دهم)

90/09/14
2012
 
 
همانطور که در بحث توحید مطرح شد، این نتیجه به دست آمد که توحید اثبات یگانگی و وحدانیت خداوند نیست. توحید آن است که آدمی تمامی توجّه  و تمرکزش در زندگی به خداوند باشد و زندگی را با محوریّت او در نظر داشته باشد. شرک نیز به آن مفهوم نیست که "الله" را دارای کثرت دانسته، بلکه بدان مفهوم است که انسان دستوراتی را به خدا نسبت دهد که از جانب او نیست ویا دستوراتی را که او امر کرده را به ورطه فراموشی بسپارد.
با این تفاسیر ایمان نیز بدین صورت تعریف می شود که آدمی بدون هیچگونه پیش فرض و شرطی در محضر خداوند حاضر شود و هرچه را که او فرمان داده بدون هیچ چون و چرایی اطاعت کند.نمونه کامل چنین بینشی ائمه اطهار(ع) هستند و در ادعیه و زیارتنامه آن بزرگواران به چنین ویژگی های آنها شهادت می دهیم.
در جایی دیگر از بحث مطرح شد که امامت و نبوّت رابطه تنگاتنگی با اصل توحید دارند. زیرا خداوند اطاعت، محبّت و حبّ و بغض خود را در پیامبر(ص) و بعد از ایشان در ائمه هدی (ع) منعکس نموده است.
وضوح مطلب بیان شده در بالا را می توان در واقعه کربلا مشاهده نمود. در این واقعه است که آدمی با وضوح بیشتری مشاهده می کند که امام حسین(ع) تنها با تکیه بر خدا در آن کارزار حاضر شده است. واین در حالی است که می بایست به این نکته مهم توجّه داشت که این در حالی است که آن حضرت با اینکه دائماً به یاد خدا است ولی توجّه خود را از کسانی که به او سپرده شده اند ویا به ایشان پناه آورده اند بر نمی دارند.
سخنران: دکتر محمد دولتی / محرم 1433
 

شب دهم